Heimcomputer

Am Heimcomputer sitz? ich hier
Und programmier die Zukunft mir
(Kraftwerk, 1981)

De secretaresse van de vakgroep belde. Ze kreeg afschriften van rare afspraken in mijn elektronische agenda. Ze had er geen last van, zei ze, maar het leken haar persoonlijke zaken. Misschien was het niet helemaal de bedoeling dat ze die ontving.

De VIHB en ik hadden geregeld dat we via internet afspraken in elkaars agenda kunnen zetten. De ander krijgt hiervan een melding en kan de afspraak elektronisch afwijzen, aanpassen of accepteren. Er zijn drie categorieën: verplicht (denk: schoonouders), optioneel (denk: mensen die een van ons onder druk zetten om de ander mee te nemen, wegens gezellig) en ter kennisgeving (denk: er komen vrienden of vriendinnen langs en of je op de aangegeven uren jezelf schaars wil maken).

De categorieën zijn nog niet helemaal op alle contingenties ingericht, want het is een pilotsysteem. Later gaan we het op de markt gooien en als relatietherapeutisch concept verkopen. Binnen een paar jaar is praten helemaal uit en dan willen mensen weer iets anders.

Dat is een rode draad in onze relatie: niet hoeven praten. De VIHB heeft een paar eerdere relaties opgepraat en ik ook. Nachtenlang.

De vrouw met wie ik het langste ben samengeweest deed midden in de nacht het licht aan en maakte me dan wakker om te praten. Als zij niet kon slapen, dan ik ook niet. Dat heet dan bijvoorbeeld ?geven en nemen,? of ?gedeelde smart? of ?je moet er wel wat voor over hebben.?

Op een gegeven moment was ik zo goed afgericht dat ik me schuldig voelde als ik wilde doorslapen, in plaats van te investeren in de relatie. Dat is nog een reden waarom de VIHB en ik zo weinig mogelijk willen praten ? zodat we niet dingen gaan zeggen als ?investeren in de relatie.? Dan weet je dat het volgende gesprek gaat over dat de aandeelhouders het rendement vinden tegenvallen.

In plaats van praten geloven we nu in efficiëntie en zelforganisatie. Van de week lag de VIHB met de laptop op de bank en ik lag op de ligstoel naast mijn Heimcomputer. Via het draadloze netwerk doken er een aantal afspraken op in mijn agenda ? onder andere voor het kopen van de trouwringen. Ik klikte op ?Accepteren.? De toekomst was volgens mijn agenda grotendeels leeg.




Het Einde van Ons Haagse Huwelijk

Ik was op het stadhuis, om met mijn dossierbeheerder verscheidene burgerzaken te regelen.
?Ik heb geprobeerd om het online te regelen,? zei ik.
?Werkte niet, zeker,? zei mijn dossierbeheerder.
?Nee, het was een bende.?
?Ja. Ik ben altijd al tegen het nieuwe systeem geweest. Best leuk hoor, online je ondertrouw afhandelen, maar het werkt niet. Zodra er iets afwijkt, moet je alsnog hier langskomen. Het werkt alleen voor standaardgevallen, maar tegenwoordig is bijna niemand meer standaard.?
?Ik ben wel standaard, dus voor mij was het perfect geweest.?
?Ja, jij bent wel standaard.?

Toen ik thuiskwam, was er een reactie op mijn email van afgelopen week.
Beste gebruiker van "Ons Haagse Huwelijk",

Tot mijn grote spijt moet ik u mededelen dat de site van "Ons Haagse Huwelijk" tijdelijk uit de lucht wordt gehaald.

We hopen op deze manier een aantal  problemen in "Ons Haagse Huwelijk" op te lossen, zonder u daar last van heeft.

Vooralsnog kan ik niet aangeven hoeveel tijd dit in beslag zal nemen. Uw dossier blijft onder beheer van het bureau Huwelijken. Voor eventuele vragen kunt u daar altijd terecht: huwelijken@dbz.denhaag.nl .

Ik logde in en het systeem functioneerde nog steeds. Of non-functioneerde nog steeds. Mijn dossier gaf aan dat ik nog geen enkele van de bescheiden had ingeleverd. Terwijl ik alles al ingeleverd had.

Standaardgevalliger dan dit wordt het niet. Waar gaat het heen als IT-ers niet eens standaardgevallen kunnen afhandelen.




Ons Haagse Huwelijk

Eindelijk voel ik me burgerlijk, nu we gaan trouwen. Burgerlijk als in: lijkend op een burger. Tot nu toe heb ik nog nooit iets met de gemeente van doen gehad. Behalve mijn inschrijving als inwoner een paar jaar geleden. O, en wat acceptgiro?s waar mijn handtekening op moest.

Nu pas maak ik volledig gebruik van mijn burgerrechten ? en het is een feest. De procedure rondom het inschrijven van de VIHB op mijn adres. Het erkennen van de ongeboren vrucht. Het aanmelden van de intentie te trouwen. De procedure richting ondertrouw. En nog zo wat dingen. Het is prachtig, ik weet niet waarom ik dit niet eerder heb gedaan.

De ambtenaren zijn zonder uitzondering behulpzaam. Burgerrechtelijktechnisch mag ik bijvoorbeeld nog geen trouwzaalreservering maken. Maar de meneer aan de telefoon zei dat ik maar even een briefje moest sturen. Het mocht eigenlijk niet, maar hij ging iets regelen.

Ook is er een prachtige website. Onshaagsehuwelijk.denhaag.nl. Alleen al voor die domeinnaam moeten er prijzen worden uitgereikt. Ik heb een prachtige veilige gebruikersnaam toegewezen gekregen: 3EG46VHY67533X. Probeer die maar eens te kraken. Inmiddels heb ik ook een dossierbeheerder. Iedere keer denk ik: mooier dan dit kan het niet worden, maar dan krijg je ineens een dossierbeheerder toegewezen. Prachtig. Samen met de dossierbeheerder ga ik mijn dossier, euh, beheren. Ik zal hem of haar ook een uitnodiging sturen voor het huwelijk ? dat is wel het minste.

Uit pure dankbaarheid mail ik ook regelmatig naar de mensen achter de site. Af en toe werkt er iets niet en ik zie het als mijn burgerlijke plicht dat te melden. Aan mijn dossierbeheerder ligt het niet, er zit een commercieel bedrijf achter ? het heet Comites, geloof ik. Prachtige dingen doen ze daar. Lees maar:
Comites levert advies, programmamanagement en projectleiding. De focus ligt op vraagstukken rond het optimaal bedienen van klanten en het verbeteren van het bedrijfsresultaat door het op de juiste wijze inzetten van informatie technologie. Kernbegrippen zijn:
  • vraaggestuurde verkoopondersteuning en dienstverlening
  • besturing en innovatie
  • efficiëntie van ICT oplossingen
Ik heb echt een enorm zwak voor ?kernbegrippen.? Hoe vaak zeg ik niet tegen de VIHB; als mensen nou eens wat meer het begrip kernbegrip zouden omarmen, dan zou de BV Nederland er heel anders voor staan. Bij Comites hebben ze ongetwijfeld heel competente mensen in dienst ? want daar heerst de tucht van de markt, hè. Ik weet alleen niet waarin die mensen precies competent zijn. Niet in websites bouwen in ieder geval.

Van de, pak ?m beet, tien keer dat ik de agenda?s van de trouwlocaties raadpleegde, werkte het een keer. De eerste paar keren waren alle dagen op alle locaties volgeboekt ? tot en met juli 2006. Dat kan niet kloppen, zei ik tegen de VIHB, maar het lukte me niet haar gerust te stellen. Vandaag keek ik weer even, om te zien of onze geritselde reservering er in stond, en nu werkte de link naar de agenda niet meer.

Kom, dacht ik, tijd voor een mailtje. Je bent burger of je bent het niet. Toen ik toch bezig was meldde ik meteen maar even:
- dat mijn sofinummer niet werd geaccepteerd door de website
- dat het onmogelijk was om twee pdf?s met ?naamsverklaringen? te downloaden, ook niet als je op het knopje ?downloaden? klikte, hetgeen me toch een redelijke tactiek leek.
- dat ik graag wilde betalen (?op een eenvoudige en veilige wijze voor u te verzorgen?) voor twee uittreksels uit het GBA, waarna mij werd teruggemeld:
<%@ Page language="c#" Codebehind="wfWelkom.aspx.cs"
  AutoEventWireup="false" Inherits="OHH.Web.Candidate.ASPX.wfWelkom" %>

Ja, kijk, dat AutoEventWireup="false" had ik ook kunnen bedenken. Maar voor de rest ga ik toch maar even langs het gemeentehuis. Koffie drinken met mijn dossierbeheerder. Die regelt wel wat, ook al mag het eigenlijk niet.

Terwijl ik daarmee bezig ben, kunt u wellicht even adviseren welke trouwambtenaar we moeten aanvragen. De VIHB heeft een voorkeur voor Nimet, maar ik wil niet over een nacht ijs gaan.